تبليغاتX
آخرین مسافر شب...کلاغ...

آخرین مسافر شب...کلاغ...

 گفتم کبوتر بوسه

گفتی پر

گفتم گنجشک آن همه آسودگی

گفتی پر

گفتم پروانه های پرسوهای بیپایان

گفتی پر

گفتم التماس علاقه ،بینایی ترانه،بیداری بی حساب

نگاهم کردی

نه انگشت از زمین زندگیم بلند شد نه واچه ی پر از بام لبان تر کشید

سکوت کردی که چشمه ی شبنم از شنزار انتظار من بجوشد،عاشقم کردی

همبازی ماندگار ،این همه گریه و آخرین نگاه تو

هنوز در درگاه گریه های من ایستاده است و حالا بدون تو روبروی آینه میاستم

میگویم زنبور گزنده این همه انتظار

کلاغ سق سیاه این همه غصه

و کسی در جواب گفته های من پر نمیگوید

تکرار آن بازی بدون دست و صدای تو ممکن نیست پس به پیوست تمام ترانه های قدیمی باز هم مینویسم

 

برگرد ...

همین

+ نوشته شده در شنبه هفدهم بهمن 1388 21:6 توسط کلاغ |


               

اي بر سریاينم افسانه سرا دريا

                      افسانه ي عمري توباري به سرا دريا                            

اي اشك شبانگاهتآيينه ي صد اندوه

                      وي ناله ي شبگيرت اهنگ عزا دريا                             

با كوكبه ي خورشيد در پاي تو ميميرم

                     بردار به بالينم دستي به دعا دريا                               

زان گمشدگان آخربا من سخني در كن

                    تا همچو شفق بارمخون از مژه ها دريا                       

چون من همه اشوبي در فتنه ي اين طوفان

                    اي هستي ما يكسر آشوب و بلا دريا                           

با زمزمه ي باران در پيش تو ميگريم

                    چون چنگ هزار آوا پر شور و نوا دريا                        

تنهايي و تاريكي آغاز كدورت هاست

                  خوش وقت سحر خيزان و آن صبح و صفا دريا              

بردار و ببر دريا اين پيكر بي جان را

                 بر سينه ي گردابي بسپار و بيا دريا                           

تو مادر بي خوابي من كودك بي آرام

                لالايي خود سر كن از بهر خدا دريا                           

دور از خس و خاكم كن موجي زن و پاكم كن

               وين قصه نگو با كس كي بود و كجا؟دريا                    

 

سلام دوستای عزیزم

از غیبت خیییییییییییییییییییلی طولانیم معذرت میخوام

اگه ممکنه به این وبلاگ هم سر بزنید و از اون بازدید کنید .......خوشحال میشم

اخرين لينكمه  فواد و غزاله

ممنون که بازم با نظراتون منو خوشحال میکنید

+ نوشته شده در سه شنبه دوازدهم آبان 1388 15:24 توسط کلاغ |


.

ای محبوب تر از محبوب این باری سنگین بر عهده ی من است یاریم کن که هگر حمایت دستان پر مهرت

نباشد این ذهن حقیر و این قلم ناتوان از عهده ی این امر خطیر بر نمیاید

و تو ای مولایم ، ای انکه قلم بر دست گرفتم تا بنویسم تا از تو بنویسم تو نیز همراهی ام کن تا انچه که

از قلبم  میگذرد بر خطوط سیاه این برگه های سپید حک کنم تا شاید نقطه ای  سپید را بر قلبی سیاه

حک کند

 

با زمزمه ی نام خدایم و یاد مولایم اغاز میکنم تا این موج سرگشته را به ساحل امن ارامش برسانم

از دیر باز از همان لحظه ی تولد نامت را در گوشم زمزمه کردند ۰ اموختم که هر جانامت راشنیدم به

احترام نامت از جای بلند شوم و بر زانوان لرزانم تکیه کنم تا تو مرهمی باشی انگاه که زانوانم خویش را

 تکرار میکنند

مولایم

چه بگویم که تو خود تمام گفتنی هایی پس سکوت میکنم شاید با فریاد سکوتم گفتنی هایم را ،غصه

 هایم را از من بگیری وبه جایش ذره ای از ان عشق ناب الهی را بر  وجود خسته ام ارزانی داری که

سخت محتاج انم

طولی نمیکشد که وعده ی الهی تحقق یابد و بیاید ان عدل گستر

                                                  بیاید او که

                   عصای موسی در دست،تبر ابراهیم بر دوش،قلب مسیح در سینه

                      عزم نوح در اراده ،قرام محمد بر لب،شمشیر علی در کف

                                         وخون حسین در رگ دارد

 

بیاید تا دشمنی ها را تبدیل به دوستی کند، دل ها را به هم نزدیک نماید، پراکندگی ها را به وحدت

 برساند و دستهای بسته را باز کند

بیاید تا گامهای خسته رابه اسایش برساند ،پاهای در بند را برهاند و گردنهای گرفتار را از زنجیرهای گران

ازاد نماید

                                                           اری

                                           هنوز هم دیر نیست که او بیاید

                                                        بیاید تا

                                                  قلبهای خسته بجوشند

                                                  دستهای بسته بکوشند

                                     نسلهای تشنه و محتاج از زمزم حیات بنوشند

                                   و غنچه های خنده برویند بر ساحل لبان ضعیفان

 

 

مهدی جان

گفته اند اگر بیایی مرهم بالهای شکسته ی کبوتران سپید عشقی  گفته اند دستهایت پناه ضعیفان

است و ارامش طنین صدایت مرهم بغض های بی بازگشت

میگویند اگر بیایی دیگر کسی عشقمان را به تمسخر نمیگیرد

 

مولایم شب ها خواب میبینم خواب سیمای نجیبت را، خواب دستان پر مهرت را و قدم های نسیم گونه

ات را که بر مخمل سرخ دلهایمان میگذاری اما در بیداری ارزو میکنم که خواب ببینم و در خواب ارزو میکنم

که بیدار باشم و این چنین است که چه در خواب و چه در بیداری امدن تو و بودن تو ارزوی من است و تنها

 ارزویمان

گفته اند بنویسم از امدنت ، از مهر و عشقی کهتو با خود میاوری اما چگونه میتوان از عشق نوشت ان

زمان که تو خود سمبل عشقی و مظهر مهر

گفته اند بگویم که اگر بیایی مهر و عشق را چگونه تقسیم میکنی  در بین این قلبهای یخ زده من چه

بگویم چون تو بیایی دیگر مهر و عشق را نیازی به تقسیم نیست که تو خود عشقی و امدنت همه مهر

است و زیباییمولا جان اشتیاق قلبهای خسته مان را ببین شاید ان گاه دلت برای این همه غربت و بی

نوایی بسوزد و انگاه بیایی و فریاد بزنی اناالمهدی  تا بدانند که اگر میگوبمعشق از تو میگویم ،اگر مهر

میورزم از تو اموختم تا بدانند که عاشقان تو حتی اگر مدتی عاشق نباشند و مهر نورزند ولی هیچ گاه

مهرورزی و عاشقی را فراموش نمیکنند

 

 

 

 

نمیدونم خوشتون اومد یا نه و لی امیدوارم که خوشتون اومده باشه  چند شب پیشا دلم خیلی گرفته

بود  ..................... بقیه اش رو نمیتونم توضیح بدم

حتما نظرتونو بگید

+ نوشته شده در دوشنبه چهارم شهریور 1387 14:42 توسط کلاغ |


در حالي از مرگ ميترسيم که حتي نميدانيم چيست.

مرگ پايان كبوتر نيست.

مرگ وارونه يك زنجره نيست.

مرگ در ذهن اقاقي جاري است.

مرگ در آب و هواي خوش انديشه نشيمن دارد.

مرگ در ذات شب دهكده از صبح سخن مي گويد.

مرگ با خوشه انگور مي آيد به دهان.

مرگ در حنجره سرخ گلو مي خواند.

مرگ مسئول قشنگي پر شاپرك است.

مرگ گاهي ريحان مي چيند.

مرگ گاهي ودكا مي نوشد.

گاه در سايه نشسته است به ما مي نگرد.

و همه مي دانيم

ريه هاي لذت , پر اكسيژن مرگ است.

 

 

بچه های عزیزم یه فاتحه بفرستید تا برسه به روح یه جوون ناکام     

+ نوشته شده در یکشنبه ششم مرداد 1387 16:4 توسط کلاغ |


به نام عشق


به نام خدا خالق انسان، به نام انسان خالق غم ها، به
 
 
 
 نام غم ها بوجد آورنده ي

 

 



 اشكها، به نام اشک تسکين دهنده ي قلبها، به نام قلبها
 
 
 ايجادگر عشق و به نام


 عشق زيباترين خطاي انسان
 



کاش قلبم درد تنهایی نداشت چهره ام هرگز پریشا نی
 
 
 
 نداشت کاش برگ های

 

 




 آخر تقویم عشق حرفی از یک روز بارانی نداشت
 
 
 
کاش می شد راه سخت



عشق را بی خطر پیمود و قربانی نداشت



عشق فراموش کردن نيست بلکه بخشيدن است . عشق
 
 
 
 گوش دادن نيست بلکه


درک کردن است . عشق ديدن نيست بلکه احساس
 
 
 
کردن است . عشق کنار


کشيدن و جا زدن نيست بلکه صبر داشتن و ادامه
 
 
 
دادن است


عشق رو " اد" کن .. به احساسات قشنگت" پي ام"
 
 
 
بده .. غم ر و " دليت" کن



براي غرور" آف" بزار بگو بشکن آخه دنيا دو
 
 
 
روزه .. و خيانت رو"هک"

 

 



کن ازانسانيت " کپي" بگير و " سندتوآل" کن با
 
 
 
صداقت، وفا و معرفت هم

 

 



"چت" کن از زيبا ترين خاطره هاي زندگيت" وب"
 
 
 
بگيرعاشقت خواهم ماند

 

 



بي آنکه بداني دوستت خواهم داشت بي آنکه بگويم
 
 
 
درد دل خواهم گفت بي

 

 



 هيچ گماني گوش خواهم داد بي هيچ سخني در
 
 
 
آغوشت خواهم گريست بي

 

 



آنکه حس کني در تو ذوب خواهم شد بي هيچ
 
 
 
حراراتي اينگونه شايد احساسم
 


نميرد

 

 


ماگذشتیم وگذشت آنچه توکردی باما توبمان با دگران
 
 
 
وای به حال دگران



بيائيد يه كمي عاشق باشيم ، بيائيد كمي صندوق
 
 
 
 
دلامونو وا كنيم ، بيائيد يه بار

 

 



 ديگه فرياد كنيم بيائيد داد بزنيم و بگيم كه هيچ چيزي
 
 
 
 توي دنيا ثروت دلامون

 

 



 نيست الا وجود مقدس خدا و عشق به بنده هاي اون

 

 




آره مهربونم اون موقع است كه قلب مهربون خوش
 
 
 
 
 سيمات سبز سبز مثل

 

 



جنگلهاي شمال مي شه و به شادي ما زميني هاي
 
 
 
خاكي لبخند مهر مي زنه بيا
 
 


 مهربون كه فردا ديره...................



وقتی که صحبت از عشق میاد همه ما ذهنمون به یه
 
 
 
 عشق زمینی با جنس
 


مخالف متمرکز میشه ولی اگه یه کم به خودمون و
 
 
 
آرامش خودمون فکر کنیم


میبینیم که میشه عاشق چیزای قشنگ دیگه هم شد



مالحظه ها رو مي گذرونيم تا به خوشبختي برسيم ولي
 
 
 
 افسوس که خوشبختي


 همان لحظه هايي بود که گذرانديم



هر موقع خواستي از كسي جدا بشي يادت نره بهترين
 
 
 
راه اينه كه بهش بگي


براي هميشه خدانگهدار، شايد طرف مقابلت ناراحت
 
 
 
بشه و قلبش بشكنه ولي


 بهتر از اينكه منتظر بمونه



اگر سهم من از اين همه ستاره فقط سوسوي غريبي
 
 
 
است، غمي نيست

.

+ نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم تیر 1387 10:43 توسط کلاغ |


 

توي يك كوير دور
يه درختي خسته بود
يه درختي نا اميد
كه دلش شكسته بود
روي اون درخت پير
يه طناب پاره بود
اون طناب دار يه
عاشق بيچاره بود
شبي از شبهاي غم
كه هوا گرفته بود
رفتنش رو به كوير
به كسي نگفته بود
رفت و رفت تا كه رسيد
اون طناب دارو بست
به دلش گفت كه بايد
ديگه از دنيا گذشت
طناب دار رو گرفت
دور گردنش گذاشت
چشاشو بست و ديگه
رو لبش خنده نداشت




اما پاره شد طناب
تا جوون قصه مون
بدونه كه حتي مرگ
 نميشه چاره ي اون
چشمش افتاد به درخت
به طناب بوسه اي زد
طناب دارشو كشت
يه دفعه ناله اي زد
ناله زد از بي كسي
كه فقط يه چاره داشت
رنگ خود باوري رو
توي خاطرش گذاشت
رفت و تا اخر عمر
دست به خود كشي نزد
به شبهاي بي كسي اش    
   رنگ خود باوری زد

حالا اون تو این زمون
دیگه دل شکسته نیست
بی کسی شو پس زده
فکر عمر رفته نیست


 

+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم خرداد 1387 19:36 توسط کلاغ |


 
قو 
 
 
صبح چون روی میگشاید مهر
 
 
روی دریا سرکش و خاموش
 
 
میکشد موجهای نیلی چهر
 
 
جبه ای از طلای ناب به دوش
 
 
صبحگه سرد و تر در ان دمها
 
 
که ز دریا نسیم راست گذر
 
 
گل مریم به زیر شبنمها
 
 
شست و شو میدهد بر و پیکر
 
 
صبحگه،کانزوای وقت و مکان
 
 
دلرباینده است و شوق افزاست
 
 
بر کنار جزیره های نهان
 
 
ان چنان که از گلی دسته
 
 
پیش نجوای ابها تنها
 
 
وسط سبزه خزه بسته
 
 
تنش از سبزه بیشتر زیبا
 
 
میدهد پای خود تکان ،شای
 
د
که کند خستگی ز تن بیرون
 
 
بالهای سفید بگشاید
 
 
بپرد در برابر هامون
 
 
بپرد تا بدان سوی دریا
 
 
در نشیب فضای مثل سحر
 
 
برود از جهان خیره ما
 
 
بزند در میان ظلمت پر
 
 
برود در نشیمن تاریک
 
 
با خیالی که ان مصاحب اوست
 
 
در خط روشنی چو مو باریک
 
 
بیند ان چیزها که در خور قوست
 
 
لک ابری که دور میماند
 
 
موجهایی که میکند صدا
 
 
وندر انجا کسی نمیداند
که چه اشکال میشود جدا
 
 
لیک مرغ جزیره های کبود
 
 
در همین دم که او به تنهایی
 
 
سینه خالی ز فکر بود و نبود
 
 
میکند فکرهای دریایی
 
 
نظر انداخته سوی خورشید
 
 
نظری سوی رنگهای رقیق
 
 
با تکانی به بالهای سفید
 
 
بجهیده است روی اب عمیق
 
 
بر خلاف تصور همه،او
 
 
شاد و خرم به دیدن اب است
 
 
گر کسی هست یا نه ناظر تو
 
 
قو در اغوش موجها خواب است
 
 
می تراود مهتاب
 
 
می تراود مهتاب
 
 
می درخشد شبتاب
 
 
نیست یک دم شکند خواب به چشم
 
 
کس و لیک
 
 
غم این خفته چند
 
 
خواب در چشم ترم میشکند
 
 
نگران با من ایستاده سحر
 
 
صبح می خواهد از من
 
 
کز مبارک دم او اورم این قوم
 
 
به جان باخته را بلکه خبر
 
 
در جگر لیکن خاری
 
 
از ره این سفرم می شکند
 
 
نازک ارای تنی ساقه گلی
 
 
که به جانش کشتم
 
 
وبه جان دادمش اب
 
 
ای دریغا به برم میشکند
 
 
دستها می سایم
 
 
تا دری بگشایم
 
 
بر عبس می پایم
 
 
که به در کس اید
 
 
در و دیوار بهم ریخته شان
 
 
بر سرم میشکند
 
 
می تراود مهتاب
 
 
می درخشد شبتاب
 
 
مانده پای ابله از راه دور
 
 
بر دم دهکده مردی تنها
 
 
کوله بارش بر دوش
 
 
دست او بر در میگوید با خود
 
 
غم این خفته چند؟
 
 
خواب در چشم ترم میشکند
 
 
خانه ام ابری است
 
 
خانه ام ابری است
 
 
یکسره روی زمین ابری است با ان
 
 
از فراز گردنه خرد و خراب و مست
 
 
باد می پیچد
 
 
یکسره دنیا خراب از اوست
 
 
و حواس من
 
 
آی نی زن،که تو را اوای نی
 
 
برده است دور از ره کجایی؟
 
 
خانه ام ابری است اما
 
 
ابر بارانش کرفته است
 
 
در خیال روزهای روشنم
 
 
کز دست رفتندم
 
 
من رو به افتابم
 
 
میبرم در ساحت دریا نظاره
 
 
و همه دنیا خردو خراب از باد است
 
 
و به ره،نی زن که دایم می نوازد
 
 
نی،در این دنیای ابر اندود
 
 
راه خود را دارد اندر پیش
 
 
 
 
 
حالم زیاد خوب نیست از کسانی که خبرشون نکردم معذرت میخواهم
 
 
 
 
 
 

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387 21:30 توسط کلاغ |


    View Full Size Image

بگذار ، كه بر شاخه اين صبح دلاويز
بنشينم و از عشق سرودي بسرايم .
آنگاه ، به صد شوق ، چو مرغان سبكبال ،
پر گيرم ازين بام و به سوي تو بيايم

خورشيد از آن دور ، از آن قله پر برق
آغوش كند باز ، همه مهر ، همه ناز
سيمرغ طلايي پرو بالي ست كه – چون من –
از لانه برون آمده ، دارد سر پرواز

پرواز به آنجا كه نشاط است و اميدست
پرواز به آنجا كه سرود است و سرورست .
آنجا كه ، سراپاي تو ، در روشني صبح
روياي شرابي ست كه در جام بلور است .

آنجا كه سحر ، گونه گلگون تو در خواب
از بوسه خورشيد ، چو برگ گل ناز است ،
آنجا كه من از روزن هر اختر شبگرد ،
چشمم به تماشا و تمناي تو باز است !

من نيز چو خورشيد ، دلم زنده به عشق است .
راه دل خود را ، نتوانم كه نپويم
هر صبح ، در آيينه جادويي خورشيد
چون مي نگرم ، او همه من ، من همه اويم !

او ، روشني و گرمي بازار وجود است .
در سينه من نيز ، دلي گرم تر از اوست .
او يك سرآسوده به بالين ننهادست
من نيز به سر مي دوم اندر طلب دوست .

ما هردو ، در اين صبح طربناك بهاري
از خلوت و خاموشي شب ، پا به فراريم
ما هر دو ، در آغوش پر از مهر طبيعت
با ديده جان ، محو تماشاي بهاريم .

ما ، آتش افتاده به نيزار ملاليم ،
ما عاشق نوريم و سروريم و صفاييم ،
بگذار كه – سرمست و غزل خوان – من و خورشيد :
بالي بگشاييم و به سوي تو بياييم .

+ نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1387 13:26 توسط کلاغ |


 

اي شب به پاس صحبت ديرين*خداي را

با او بگو حكايت شب زنده داري ام

با او بگو چه ميكنم از درد اشتياق

شايد وفا كند بشتابد به ياري ام

 

اي دل چنان بنال كه آن ماه نازنين

آگه شود ز من و عشق پاك من

با او بگو كه مهر تواز دل نميرود

هر چند بسته مرگ كمتر بر هلاك من



اي شعر من بگوكه جدايي چه ميكند؟

كاري بكن كه در دل سنگش اثر كني

اي چند غم كه از تو به جز ناله بر نخواست

راهي بزن كه ناله از اين بيشتر كني



اي آسمان به سوز دل من گواه باش

كز دست غم به كوه و بيابان گريختم

داري خبر كه شب همه شب دور از آن نگاه

مانند شمع سوختم و اشك ريختم



اي روشنان عالم بالا*ستاره ها

رحمي به حال عاشق خونين جگر كنيد

يا جان من ز من بستانيد بي درنگ

يا پا فرا نهيد و خدا را خبر كنيد
 



آري مگر خدا به دل اندازدش كه من

زين آه وناله راه به جايي نميبرم

جز ناله هاي تلخ نريزد زساز من

از حال دال اگر سخني بر لب آورم



آخر اگر پرستش او شد گناه من

عذر گناه من*همه*چشمان مست اوست

تنها نه عشق و زندگي و آرزوي من

او هستي من است كه آينده در دست اوست

 

 




عمري مرا به مهر و وفا آزموده است

داند من آن نيم كه كنم رو به هر دري

او نيز مايل است به عهدي وفا كند

اما اگر خدا دهد عمر دیگری
 
                        فریدون مشیری

+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1387 13:1 توسط کلاغ |


   

دگرگوني
 
انتظار
 
معنايي بي معنا
 
تغييري بي انجام
 
تغيير به معناي وجود                 و معنا در انتظار دگرگوني
انسان معناي دگرگوني خاک بود
 
                                                   و خاک در انتظار دگرگوني انسان
 
انسان در انتظار دمي                      ناگاه شد "انسان"
انسان تغير يافت به "انسان"
 
                                           - خاک به سجده افتاد-
خاک متغير بود
 
زمين متغير
 
آسمان متغير
 
زمين هر لحظه يک رنگ
 
هر ثانيه با يک نوا
 
چشم فکر هر آينه رنگي
 
دم دگرگون شد
 
ذرات متغير
                    و تو گريزان از آن
 
همه در پي آن               و تو در پي همه به دور از آن
در درياي وحشت ها و اضطرابها
 
در تندي تغييرات و معناها
 
به دنبال اسيري و راحتي
 
                                         تن به تغيير ها نمي دهي
هر آن يک رنگ 
                     اما آنچه دگرگون شد يکرنگ بود
 
هر لحظه يک صدا
                     اما آنکه تغيير ديد يکصدا بود
 
جمله تغيير يافته ي يک معنا
 
و تغيير در انتظار معنايي نو
                                         حالي که معنا لامتغير بود
 
                                          و انتظار بي معنا
 
"انسان" تغيير يافته ي انتظاري بي معنا
                                                                   «در انتظار معنا
                                                                     دگرگون باش»
 

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387 13:7 توسط کلاغ |


DESIGN BY : NIGHT SILENCE X

اي بازيگر گريه نكن ×ما همه مون مثل هميم
صبا كه از خواب پا ميشيم نقاب به صورت ميزنيم
يكي معلم ميشه و يكي ميشه خانه به دوش
يكي ترانه ساز ميشه يكي ميشه غزل فروش
كهنه نقاب زندگي تا شب رو صورتهاي ماست
گريه هاي پشت نقاب مثل هميشه بي صداست
ميخوام كه اين ترانه رو رو صحنه فرياد بزنم
نقابمو پس بزنم جاي خودم داد بزنم
هر كسي هستس يه دفعه قد بكش از پشت نقاب
از رو نوشته حرف نزن رها شو از حيله ي خواب
نقش يك دريچه رو رو ميله ي قفس بكش
براي يكبار كه شده جاي خودت نفس بكش
كاشكي ميشد تو زندگي
ما خودمون بوديم و بس
تنها براي يك نگاه
حتي براي يك نفس
تا كي به جاي خودمون
نقابمون حرف بزنه؟
تا كي سكوت و وج زدن
نقش نمايش منه؟


صفحه نخست
پست الکترونیک



نوشته های پیشین

بهمن 1388

آبان 1388
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387



پیوندها

ارتش آتشین
دختران سیاست مدار
نغمه
دنیای خیلی کوچولوی سحری
کلبه تاریکی افتاب
سالهاي بلند من بي تو
شهر افسانه
دريا دل تنها
سرزمين تنهايي ها
عاسقانه ترين عاشق
بي خيالي
فرياد سكوت
ناتمام ترين قطعه ي زندگي
خودم و خودت
كلاغ درباري
خاطره
تنهاتر از سهراب
زندگي اجباريست
تنهايي هاي يك دختر دلشكسته
غروب و بي كسي
تنها با ياد خدا دلها ارام ميگيرد
براي خدا مينويسم شايد عاشقم شود
اشك
××سي تيه كالم××
تنهایی
عشق گمشده
سكوت پر فرياد
دو پسر كله پوك
دختر تنها
جيك جيك
روزگار ميگذرد اما به نامردي چرا؟
خاطره
اخ دلم نشكني ها
محكوم به تنهايي
اسير قفس
شيطون بلا هاي مثبت
ترنم
قصه گو
فرشته ي سياه پوش
رز سفيد
روي ماه خداوند را ببوس
نيمه شب
حباب من
دختر ايروني
عروسك خدا
پاييز غم
عشق نا فرجام
افتاب مهرباني
اينجا محرمانه است
دلكده
دختری عاشق از تبار گورستان عشق
داداش نبما
مرغ عشق (غزاله و فواد)
غربت غم
زبان عشق
آتش عشق
متعلق به همه
قالب های نایت اسکین


    تعداد بازديدها:

Design by : Night Skin